Αν ρώταγες εμένα θα πρότεινα:

Ξεροψήνουμε 2 φέτες ψωμί του τοστ χωρίς κόρα ή επιλέγουμε μία “τραγανιστή” μπακέτα και
προσθέτουμε:
1. καρδιά μαρουλιού
2. προσούτο
3. ντοματίνια
4. μοτσαρέλα
5. πάστα ελιάς!
(extra tip: μερικά μπαχάρια, προτείνω το σετάρ)
Καλή απόλαυση!

Καλημέρα και καλό μας χειμώνα!

“ο κουμπάρος” .

Το θέμα είναι ποιος ακούει. Και ποιος καθοδηγεί. Η εξομολόγηση αποτελεί τελετουργία, όμως είναι κοινή διαπίστωση ότι όλο και λιγότερος νεαρόκοσμος πηγαίνει τακτικά στην εκκλησία. Στην Αγγλία μόνο το 7% των χριστιανών επισκέπτεται κάθε βδομάδα την εκκλησία, ενώ οι καθολικοί στην Ουάσιγκτον δεν ξεπερνούν το 14% κι αυτό κάτι λέει. Η ανάγκη των ανθρώπων, ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου, παραμένει. Ο ηλεκτρονικός κόσμος είναι πιο απρόσωπος, πιο γρήγορος, πιο ευέλικτος. Πιο «ασφαλής». Δεν χρειάζεται καν να αποκαλύψεις το όνομά σου αν δεν το επιθυμείς, όχι ότι δεν ισχύει το ίδιο και στην εκκλησία. Μιλάμε όμως για ένα σύγχρονο τρόπο εξομολόγησης, άφεσης αμαρτιών, έστω και πλασματικής. Μπορεί να μην είναι καν εξομολόγηση, αλλά ψυχανάλυση μεταξύ αγνώστων. Οπως και να ’χει, το Διαδίκτυο έχει γίνει ένας πιο φιλόξενος χώρος για να μοιραζόμαστε μυστικά και να βρίσκουμε συγχώρεση, κάποιο είδος κάθαρσης.

Πρόκειται για νέα τάση. Πείτε τα όλα και… ξελαφρώστε ή κάπως έτσι. Ολα ξεκίνησαν με τα μπλογκ, τις προσωπικές καταθέσεις «ανώνυμων» ανθρώπων που θέλησαν να βγάλουν το ημερολόγιό τους στη… φόρα. Αν και το 1994 μόλις που ξέραμε την ετυμολογία της λέξης, σήμερα έχουν καταμετρηθεί περισσότερα από 80 εκατομμύρια. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα μπλογκ είναι αυτοβιογραφικά, πολλά όμως είναι. Σ’ ένα για παράδειγμα που είναι και από τα πιο δημοφιλή παγκοσμίως, το www.dooce.com, η Χέδερ Αρμστρονγκ μοιράζεται με όλους εμάς τις λεπτομέρειες της επαγγελματικής της ζωής, την εγκυμοσύνη της και την κατάθλιψη που επακολούθησε, με απίστευτη ειλικρίνεια. Την απέλυσαν επειδή έγραφε για τους συναδέλφους της, αλλά τώρα είναι σε θέση να υποστηρίζει οικονομικά την οικογένεια της και μόνο από τις διαφημίσεις του μπλογκ της.

Πολλοί ακολουθούν το παράδειγμά τους και εκτονώνονται, γράφοντας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο εργασιακό περιβάλλον. Απλώς τώρα που έμαθαν από το λάθος της Χέδερ, χρησιμοποιούν ψευδώνυμο. Ενας Αμερικανός στρατιώτης, ο Κόλμπι Μπαζέλ, εκμεταλλεύτηκε τη νέα τεχνολογία και έγραψε για την εμπειρία του στο Ιράκ, αποσπώντας και βραβείο για το βιβλίο με κείμενα από το μπλογκ του με τίτλο «Ο δικός μου πόλεμος: Σκοτώνοντας χρόνο στο Ιράκ».

Ο νέος τρόπος εξομολόγησης δεν έχει να κάνει μόνο με τα μπλογκ. Από το 2005 και μετά, αρκετές ιστοσελίδες μας ζητούν να μοιραστούμε ανώνυμα μυστικά. Στο www.shopandconfess.com μπορείς να παραδεχτείς πόσα χρήματα ξόδεψες τον τελευταίο μήνα σε ρούχα. Στο www. postsecret.com, το οποίο διαβάζουν 1.000.000 χρήστες την εβδομάδα, η ιδέα βασίζεται στο ότι στέλνεις μία κάρτα με ένα κρυφό μήνυμα στον ιδρυτή του, Φρανκ Γουόρεν. «Οταν κανείς δεν κοιτάζει, ανεβαίνω τη σκάλα στα τέσσερα» ή «Μπαμπά, είμαι καλύτερος από σένα γιατί δεν χτυπάω τα παιδιά μου». Ακόμη κι ένας ιερέας το «τόλμησε» στη Φλόριντα, στήνοντας το www.ivescrewedup. com. Εχει δημοσιεύσει ήδη 12.000 εξομολογήσεις. Η επόμενη, μπορεί να είναι η δική σας.

Της Σαντυς Τσαντακη / sandytsantaki@kathimerini.gr

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο μετά από μία συντριβή ή μεγάλη απογοήτευση-αν και να πω την αλήθεια, είναι ωραίο να απογοητεύεσαι- απ’ το να έρχεται κάτι νέο που θα αλλάξει τα όρια που είχες, που θα σου χαρίσει καινούρια δεσμά και θα γίνει η ρουτίνα σου. Είναι σαν την άνοιξη που ήρθε άλλη μια φορά να ζεστάνει τις χειμωνιάτικες καρδιές μας. Τον ήλιο που βρίσκεται περισσότερες ώρες κοντά μας. Τα παιδιά που τρέχουν πάλι, πάνω κάτω στο παρκάκι απέναντι.

Ξαναπλάθονται τα θέλω σου. Σβήνει κάθε ενοχή και γεννάται μία επιθυμία που δεν μοιάζει με τις προηγούμενες, αλλά ούτε και τις επόμενες.

Πόσο θα ήθελα να έχω τα πόδια μου μέσα στην καυτή άμμο και την άυρα της θάλασσας στα μάτια μου! Πόσο να μην νυχτώνει ποτε! Πόσο να μην κανω τα ίδια λάθη! Πόσο.Τόσο.Όσο.