Όταν..

Posted: Μαρτίου 16, 2008 in toso oso

..κάνεις μετά από καιρό ποδήλατο, δεν ξέρεις αν τελικά είναι έμφυτο να ισορροπείς πάνω στην λεπτή γραμμή που διασχίζεις ή απλά ο φόβος της πτώσης ξυπνάει κάθε καλά κρυμμένο ένστικτο επιβίωσης..

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο μετά από μία συντριβή ή μεγάλη απογοήτευση-αν και να πω την αλήθεια, είναι ωραίο να απογοητεύεσαι- απ’ το να έρχεται κάτι νέο που θα αλλάξει τα όρια που είχες, που θα σου χαρίσει καινούρια δεσμά και θα γίνει η ρουτίνα σου. Είναι σαν την άνοιξη που ήρθε άλλη μια φορά να ζεστάνει τις χειμωνιάτικες καρδιές μας. Τον ήλιο που βρίσκεται περισσότερες ώρες κοντά μας. Τα παιδιά που τρέχουν πάλι, πάνω κάτω στο παρκάκι απέναντι.

Ξαναπλάθονται τα θέλω σου. Σβήνει κάθε ενοχή και γεννάται μία επιθυμία που δεν μοιάζει με τις προηγούμενες, αλλά ούτε και τις επόμενες.

Πόσο θα ήθελα να έχω τα πόδια μου μέσα στην καυτή άμμο και την άυρα της θάλασσας στα μάτια μου! Πόσο να μην νυχτώνει ποτε! Πόσο να μην κανω τα ίδια λάθη! Πόσο.Τόσο.Όσο.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η helen λέει:

    Apisteyta einai ayta pou grafeis….!!! mpravo Niko….!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s